امروز خیلی خسته به نظر می رسم . ولی با بقیه ی خستگیهام فرق داره . امروز از همه چی خسته شدم . از خانواده ُ پدر ُ مادر ُ و ... . از این زندگی . از آدما ُ دلم از عالم و آدم گرفته . نمیدونم چرا ؟ ولی همش پیش خودم فکر میکنم آیا من سزاوار این همه عذاب بودم . اصلا اگه قراره این همه عذاب بکشم پس چرا من خلق شدم ؟ وقتی جهنمو دارم تو این دنیا تجربه می کنم پس دیگه از چی باید بترسم ؟ و آیا سرنوشت من از قبل رقم خورده ؟ زجری که من دارم تو این دنیا میکشم خیلی بیشتر از عذابیه که شاید اون دنیا در انتظارم باشه . شبا یه خواب راحت ندارم . همش فکر میکنم همه دارن بهم خیانت می کنن . و همه فقط می خوان به خواسته های خودشون برسن و دیگران براشون اصلا مهم نیست . فقط به فکر منافع خودشون هستن و از بقیه برای رسیدن به مقاصد خودشون استفاده می کنن . پس من این وسط قربانی کودوم گناهم شدم ؟ گناهی که اصلا مرتکبش نشدم ! زندگی ای که آدم نتونه واسه دلش زندگی کنه اصلا زندگی نیست . وقتی من نمیتونم به خواسته هام برسم پس اصلا واسه چی زندم . مرگ برای من به مراتب لذت بخش تر از این زندگیه . البته همینجوریش هم یه مرده ی متحرکم که فقط ظاهرم اینو نشون نمیده ولی درونم مرده ه ه ه ! بعضی وقتا تنهای تنها میرم سر قبر خودم و برای خودم یه فاتحه کوچولو میخونم و بر میگردم . و میشینم با خودم کلی صحبت میکنم . به کدامین گناه کشته شدی ؟ .....